سديد الدين محمد عوفى
472
متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )
شعر إنّى مكبّ « 1 » على الزوراء « 2 » أعمرها * انّ الحبيب إلى الاخوان « 3 » ذو البال « 4 » كلّ النداء إذا ناديت « 5 » يخذلنى « 6 » * الّا ندائى « 7 » اذا ناديت « 8 » يا مالى « 9 » و ترك مصاحبت ايشان گرفت و بعد از آن با هيچكس در نياميخت « 10 » . حكايت ( 4 ) آوردهاند كه ملكزادهاى بود كه بعد از وفات پدر به لهو « 11 » و تماشا مشغول بود « 12 » و از تدبير كار ملك غافل « 13 » ، و خزانه را به اسراف و تبذير « 14 » تلف كردن گرفت « 15 » تا يكى از اقارب او بيامد و بر ملك استيلا آورد و چون شاهزاده را همتى عالى نبود و هوس پادشاهى در دماغ او جاى ناگرفته « 16 » ، او را نرنجانيد و تعرض نرسانيد و « 17 » مال بسيار و نعمت بيشمار با
--> ( 1 ) - مج : مكنت ، بنياد : مكت ( 2 ) - مج : الورزاء ( 3 ) - متن و مپ 2 و بنياد : اخوان ( 4 ) - بنياد : ذو المنال ( 5 ) - متن و مپ 2 و بنياد : نادت ( 6 ) - مج : يحدانى : بنياد : لحدانى ( 7 ) - مپ 2 : نادا ، متن و بنياد : نداء ( 8 ) - متن : نادت ( 9 ) - مج + يسار بايدت اندر يمين بهر موضع * وگرچه باز ندانى يسار را ز يمين كه بر يسار و يمين باورت ندارد كس * اگر يسار ندارى به صد هزار يمين ( 10 ) - بنياد : در نياويخت ( 11 ) - مج + و طرب ، بنياد + و لعب ( 12 ) - مج : شد ( 13 ) - مج + ماند ( 14 ) - مج - و تبذير ( 15 ) - مپ 2 و مج : تلف كرد ( 16 ) - مپ 2 - و هوس پادشاهى . . . جاى ناگرفته ، مج : جانى نگرفته ( 17 ) - مج + او